ای روح الهی!

تنهاخونه توکه قلبم رادرآتش مستی؛آرام می کند؛میخونه است وآن لحظات مستی ازمِیِ ناب ازشرابِ دستِ ساقی توست که درمستی؛هشیارم می کندونَفَسِ توست که هشیارم میکند.

خونه خدا؛میخونه توست که دروجودتومستِ مست می شوم وتورامی فهمم.

زمانی سنگ هاراپیمودم برای رفتن به جایی که سرآغازسفرم شدولی افسوسکه پای درسفرگذاشتن همان وبه غربت رسیدن همان.ولی این بارسنگلاخهیچ نبودجزسنگلاخسفرم شدغربت وقدم زدن درسنگلاخ های بسیار.چه زندگی پرفرازونشیبیکه حتی گاهی قلم به من می گوید:کمی آهسته ترگاهی هم به من می گوید:دیگرننویسپیاده شوتاباهم بنویسیمواکنون درسنگلاخ های غربت پیاده درکنارقلمم می نویسم وعمررابه سرمی کنم.

علم هزاره سوم تغییرکنیم وموجب تغییردیگران شویم.